இலங்கைத் தீவானது இன்று சிங்கள பௌத்தர்களுக்கு மட்டுமே உரித்தான "சிங்கள தேசம்" என்று முன்னிறுத்தப்பட்டாலும், வரலாற்றின் ஆழமான பக்கங்கள் உண்மையை உரக்கச் சொல்கின்றன. இலங்கை என்பது சிங்களவர்களுக்கு மட்டும் சொந்தமானதல்ல; இது தமிழ், சிங்களம், முஸ்லிம் என மூவின மக்களுக்கும் சொந்தமான ஒரு பல்லினப் பண்பாட்டு நாடு (Multicultural Country). ஆனால், வரலாற்றைத் திரித்து, பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக இங்கு வாழ்ந்து வரும் தமிழர்களின் பூர்வீகத்தை மறைக்க நடக்கும் திட்டமிட்ட முயற்சிகளை நாம் சான்றுகளுடன் எதிர்கொள்ள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

உலகில் மூத்த மொழியாகவும், செம்மொழியாகவும் திகழும் தமிழைப் போன்று சிங்களம் ஒரு தூய மொழி (Pure Language) அல்ல. மொழியியல் ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, சிங்களம் என்பது வட இந்தியாவில் இருந்து வந்த பாலி, சமஸ்கிருதம் மற்றும் வங்காளப் பகுதியின் மொழிகளுடன், திராவிட மொழியான தமிழின் வேர்ச்சொற்களும் பெருமளவில் கலந்து உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கலப்பு மொழியாகும் (Mixed Language). கி.மு. காலத்திலிருந்தே தமிழ் மொழியில் இலக்கியங்கள் மற்றும் கல்வெட்டுகள் உள்ள நிலையில், சிங்கள மொழிக்கு அத்தகைய நீண்ட நெடிய, தனித்துவமான வரலாறு கிடையாது. அது காலப்போக்கில் பல மொழிகளின் கலவையால் உருவானதே தவிர, இந்த மண்ணின் ஆதி மொழி அல்ல என்பது நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மையாகும்.

சிங்கள இனம் தான் இலங்கையின் ஆதி இனம் என்று கூறுவது வரலாற்றிற்கு முற்றிலும் முரணானது. பௌத்த நூலான மகாவம்சமே இதற்குப் பதில் சொல்கிறது. இந்தியாவில் இருந்து நாடுகடத்தப்பட்ட விஜயனும் அவனது 700 தோழர்களும் இலங்கைத் தீவில் வந்திறங்கியபோது, அவர்களை குவேனி என்னும் இயக்கர் குலப் பெண்மணி வரவேற்றதாக வரலாறு கூறுகிறது. விஜயன் வரும்போதே இங்கு குவேனி என்ற அரசி வாழ்ந்திருக்கிறார் என்றால், விஜயனுக்கு முன்பே இங்கு ஒரு செழிப்பான நாகரீகம் இருந்துள்ளது. குவேனி சார்ந்த 'இயக்கர்' மற்றும் 'நாகர்' குலங்கள் என்பன தமிழர்களின் ஆதி குலங்களாகும். இவர்களே இந்த மண்ணின் மூத்தகுடிகள் (Indigenous People).

எனவே, பிழைப்புத் தேடி வந்தவர்களே (விஜயன் வழித்தோன்றல்கள்) தங்களை மண்ணின் மைந்தர்களாகக் காட்டிக் கொள்வதும், ஏற்கனவே இங்கு ஆண்ட தமிழர்களை அந்நியர்களாகச் சித்திரிக்க முயல்வதும் மாபெரும் வரலாற்று மோசடியாகும். தமிழர்களின் பூர்வீகத்தை மறைக்க நினைப்பவர்கள், இன்றும் சாட்சியாய் நிற்கும் வழிபாட்டுத் தலங்களை மாற்றியமைக்கத் துடிக்கின்றனர். இதற்குச் சிறந்த உதாரணங்கள் கதிர்காமம் மற்றும் நயினாதீவு ஆகும்.